Recenzja książki – Jak pisać, żeby chcieli czytać (i kupować). Copywriting & Webwriting

Znasz to uczucie, kiedy piszesz tekst i czujesz, że… czegoś mu brakuje? Może właśnie wtedy warto sięgnąć po książkę, która pomoże Ci pisać tak, by ludzie nie tylko klikali, ale też zostawali na dłużej. Mowa o „Jak pisać, żeby chcieli czytać (i kupować)” autorstwa Artura Jabłońskiego – książce, która dla początkujących jest niczym latarnia wśród burzliwych fal internetu, a dla doświadczonych – przypomnieniem, dlaczego w ogóle zaczęli pisać.

Jeśli uczono Cię w szkole, że dobre pisanie to długie opisy, rozbudowane zdania i spójna fabuła – mam dla Ciebie wiadomość. W internecie to nie działa. Użytkownik nie czyta – on skanuje. Przeglądamy, przeskakujemy, scrollujemy. Zatrzymuje nas tylko to, co naprawdę przyciąga uwagę. Najczęściej – nagłówek lub zdjęcie.

Jabłoński nie owija w bawełnę – nagłówki mają moc. I nie boi się przyznać, że clickbait może działać, jeśli jest mądrze użyty. Sama pamiętam, że kiedy przeczytałam tę książkę po raz pierwszy – jako początkująca copywriterka – właśnie ten fragment zapadł mi najbardziej w pamięć.

Dziś, po kilku latach w branży, wróciłam do tej książki z nowym spojrzeniem. I wiesz co? Znalazłam w niej znacznie więcej wartości niż wtedy. Bo teraz wiem, jak ważne są nie tylko nagłówki, ale też to, co za nimi stoi.

Clickbait działa, ale tylko wtedy, gdy za obietnicą idzie konkret. Inaczej – stracisz czytelnika szybciej, niż zdążysz powiedzieć „kup teraz”. I właśnie przed tym Jabłoński uczciwie ostrzega. Nie buduj relacji na pusto – buduj ją na wartości.

W książce znajdziesz też wyjaśnienie pojęć, które dziś są absolutną podstawą w marketingu i copywritingu: persona, język korzyści, testy A/B. Autor zachęca do eksperymentowania, analizowania i testowania. Czyli do tego, co tak naprawdę buduje skuteczność. I tu – pełna zgoda. Bez testów działasz po omacku.

To nie jest gruba księga, którą czyta się tygodniami. To zwięzły poradnik, który nasuwa zdania typu: „Aha! To dlatego mi to nie działało!”. Dla mnie to jedna z tych książek, po lektórze których, oczywiste rzeczy nagle wskakują na swoje miejsce.