Recenzja książki „Mąż i Żona”

Książka „Mąż i żona” K.L. Slater została okrzyknięta bestsellerem i często polecana jest jako thriller psychologiczny. Niestety — w moim odczuciu ta etykieta jest mocno na wyrost. To jedna z tych historii, które obiecują napięcie, mrok i emocje, a w praktyce serwują… długą opowieść o rodzinnych konfliktach, zbrodnię spychającą na dalszy plan.

Historia rozpoczyna się dramatycznie — Parker i Luna ulegają poważnemu wypadkowi samochodowemu. Oboje trafiają do szpitala, a sprawa szybko zaczyna budzić podejrzenia. Matka Parkera odkrywa w ich domu przedmiot należący do brutalnie zamordowanej kobiety, która była powiązana z internetową platformą erotyczną. Trop prowadzi bezpośrednio do rodziny Vance’ów. Narracja prowadzona jest głównie z perspektywy Nicoli — matki Parkera. To ona próbuje zrozumieć, co się wydarzyło. Czy jej syn jest zdolny do morderstwa? Czy jego małżeństwo z Luną było tak stabilne, jak wszyscy myśleli? A może w tej rodzinie od dawna coś było nie tak?

Im dalej w fabułę, tym bardziej okazuje się, że historia skupia się nie tyle na samej zbrodni, ile na relacjach rodzinnych, napięciach małżeńskich i dawnych urazach. Wychodzą na jaw sekrety dotyczące przeszłości Parkera, niepokojące elementy jego życia prywatnego oraz problemy, które małżeństwo starało się ukryć. Pojawia się również wątek ojca Parkera, którego zachowanie zaczyna budzić coraz więcej wątpliwości. I właśnie tutaj pojawia się mój główny problem.

Od thrillera oczekuję konkretów: narastającego napięcia, psychologicznej gry, wielowarstwowej fabuły i tego charakterystycznego uczucia, że muszę przeczytać jeszcze jeden rozdział. Tutaj tego nie dostałam. Fabuła „Męża i żony” jest przewidywalna — bardzo szybko można domyślić się przebiegu wydarzeń oraz zakończenia, które teoretycznie ma być zaskakujące, a w praktyce wypada kiczowato i niesmacznie, zamiast uderzyć emocjonalnie. Zamiast budowania napięcia poprzez odkrywanie kolejnych warstw prawdy, dostajemy długie rozważania, domysły i rodzinne konfrontacje. Nie ma tu realnej psychologicznej gry między bohaterami. Brakuje momentów, w których czytelnik zmienia punkt widzenia i zaczyna wątpić w swoje wcześniejsze osądy. Śledztwo jest obecne, ale nie dominuje narracji — raczej stanowi tło dla dramatu rodzinnego

Książka prowadzona jest z perspektywy matki rzekomego zabójcy. To zabieg, który mógłby być ciekawy — ale tylko wtedy, gdyby autorce udało się zbudować wokół niego psychologiczną głębię. Niestety, brak dostępu do myśli i planów sprawcy sprawia, że cała historia zostaje pozbawiona ciężaru. Zamiast napięcia dostajemy relację pełną domysłów, emocjonalnych rozterek i prób ochrony syna za wszelką cenę.

Dla porównania — takie książki jak „Dziewczyna z kalendarza” Sebastiana Fitzka czy seria z komisarzem Foksem Macieja Kaźmierczaka pokazują, czym jest prawdziwy thriller. Przy nich „Mąż i żona” wypada blado. Mi się nie podobało, choć być może w przyszłości dam autorce drugą szansę. To propozycja raczej dla czytelników lubiących obyczajowe dramaty z elementem zagadki, a nie dla tych, którzy szukają silnych emocji i mrocznego, psychologicznego napięcia.

Najważważniejsze informacje:

📖 Autor: K. L. Slater
📚 Gatunek: Kryminał, sensacja, thriller
📅 Data premiery: 2026-01-20
🏢 Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

📗 Liczba stron: 360
🌍 Kraj pochodzenia autora: Wielka Brytania